لبهای دوخته

حوالی شب

ترا دیدم

با فانوس ماه

به ملاقاتم آمدی

و مرا بردی

تا آغوش شب

نرسیده به صبح رفتی

تا این پوسته خالی

باور کند

تباهیش را

بی جادوی مهتاب

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387ساعت 1:21 توسط رویا نوری |

"لبهای دوخته"

استفاده از نوشته های این وبلاگ، تنها با استفاده از نام نویسنده بلا مانع است.

آرشیو پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین